Σε ολοκληρωτική επίθεση κατά των εργαζομένων προχωρά η εργοδοσία, αξιοποιώντας το σύνολο των αντεργατικών νόμων που έχουν θεσπίσει οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αλλά και το «μαύρο μέτωπο» της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑ.Ο.Σ. και τρόικας. Στο στόχαστρο της εργοδοσίας έχουν μπει κατά κύριο λόγο οι Συλλογικές Συμβάσεις των εργαζομένων, αφού, χτυπώντας αυτές, χτυπάνε πολλαπλά τις εργατικές κατακτήσεις.
Ο νέος Νόμος περί επιχειρησιακών συμβάσεων «έχει δώσει αέρα στα πανιά στης μεγαλοεργοδοσίας, μετατρέποντας τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας σε συμφωνίες ομηρίας των εργαζομένων».
Τα αφεντικά της κάθε επιχείρησης δρουν με τον ίδιο και απαράλλαχτο τρόπο. Καλούν σε συνάντηση τους εργαζόμενους και τους λένε σχεδόν όλοι τα ίδια πράγματα. « Επειδή είμαστε καλοί εργοδότες και δεν θέλουμε να χάσει το ψωμάκι του κανένας από σας, πρέπει όλοι να δεχτείτε να δουλεύετε για πολύ λιγότερες ώρες από το κανονικό και με πολύ λιγότερα χρήματα, γιατί η επιχείρηση έχει πρόβλημα».
Εκείνο που δε λένε είναι πως όταν η επιχείρηση είχε κέρδη ποτέ δεν φώναξαν τους εργαζόμενους να τους δώσουν κάτι παραπάνω.
Ουσιαστικά δηλαδή από την ίδια την επιχείρηση επιβάλλεται επιχειρησιακή σύμβαση που προβλέπει μείωση μισθών από 10% έως 40%, κατάργηση 8ωρου και χτύπημα των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων.
Στο ξενοδοχείο «ΘΕΟΞΕΝΙΑ» στο Μεσολόγγι, μαύρα Χριστούγεννα θα κάνουν οι εργαζόμενοι. Οι εργοδότες ανακοίνωσαν το Σάββατο το μεσημέρι, αφού είχαν καλέσει σε συνάντηση τους εργαζόμενους χωρίς να τους εξηγήσουν το λόγο, ότι πλέον το προσωπικό θα δουλεύει με πεντάωρο, και έδωσαν προθεσμία μέχρι τη Δευτέρα το μεσημέρι όλοι να έχουν υπογράψει σύμβαση μερικής απασχόλησης. Ταχύτατες διαδικασίες. Ούτε το δικαίωμα που δίνει ο νόμος για διαπραγμάτευση δεν τους έδωσαν. Και φυσικά οι εργαζόμενοι δεν δέχτηκαν, απαίτησαν και πήραν τουλάχιστον λίγες μέρες προθεσμία για να δουν τι θα κάνουν. Δεν περίμεναν ούτε να περάσουν οι γιορτές, και αυτό για να δώσουν κουτσουρεμένο ακόμη και το δώρο των Χριστουγέννων. « Έτσι είναι οι καλοί εργοδότες».
Η εργοδοσία επιδιώκει ν’ αποκόψει τους εργάτες απ’ τα κλαδικά τους συνδικάτα, να εμποδίσει τη συσπείρωσή τους σε κλαδικό επίπεδο, που είναι βασική μορφή συνδικαλιστικής οργάνωσης για ν’ αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά η εργοδοτική επιθετικότητα.
Απέναντι σε αυτή τη συνδυασμένη και στοχευμένη επίθεση, οι εργαζόμενοι δεν έχουν άλλο δρόμο πέρα απ’ την ολόπλευρη αξιοποίηση των δικών τους όπλων. Η συσπείρωση και η ενότητα των εργαζομένων σε ταξική κατεύθυνση, διεκδικώντας την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών τους, είναι απαραίτητος όρος για να απαντηθεί η ένταση της εργοδοτικής επιθετικότητας. Η εργοδοσία δεν πρόκειται να σταματήσει. Είναι αδίστακτη, προκειμένου να διασφαλίσει τα κέρδη της. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητο οι εργάτες, να οργανωθούν, να γυρίσουν την πλάτη στον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό, να παραμερίσουν τις δημιουργημένες απ’ την εργοδοσία «Ενώσεις Προσώπων» και να αγωνιστούν για την ίδια τους τη ζωή με τα συνδικάτα που παλεύουν κόντρα στο σύνολο της πολιτικής του κεφαλαίου.
