Η Ελλάδα ζει ένα χιονιά από τα παλιά με πολύ κρύο και άθλιες καιρικές συνθήκες οι οποίες χρόνια είχαν να συμβούν. Ωστόσο, φέτος υπάρχει μια ιδιαιτερότητα. Η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς απόλυτης φτώχειας για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού το οποίο δεν έχει ούτε τα βασικά για να ζεσταθεί. Δεν έχει να πληρώσει για θέρμανση, ούτε καν για ξύλα προκειμένου να δημιουργήσει έστω μια υποτυπώδη ζωή. Στην Ελλάδα του 2012, μόνο στην Αθήνα οι άστεγοι υπολογίζονται περισσότεροι από 8.000 ενώ κάποιοι ανεπίσημοι αριθμοί κάνουν λόγο ακόμη και για 20.000 αστέγους. Σε κάποιο ελληνικό νοσοκομείο χειρουργημένοι άνθρωποι κοιμήθηκαν στα ράντζα με τα μπουφάν λόγω έλλειψης θέρμανσης. Σε πολλά σχολεία οι γονείς βάζουν ρεφενέ λεφτά για να ζεσταθούν τα παιδιά τους. Στην Ελλάδα του 2012 κάποιοι, Έλληνες ή αλλοδαποί, πεθαίνουν από το κρύο ή βρίσκονται στα όριά τους. Ακούμε λοιπόν τους δήμους και τις περιφέρειες να προσπαθούν με όσα μέσα έχουν να καλύψουν τις ανάγκες συνανθρώπων μας που κινδυνεύουν να παγώσουν αυτές τις ημέρες. Μάλιστα, ακούστηκε και μια πρόταση να μοιραστούν κουβέρτες στους αστέγους μπας και γλιτώσουν από τις χαμηλές θερμοκρασίες. Εκεί φτάσαμε. Αντί να έχουμε ένα οργανωμένο σχέδιο για το σφοδρό κύμα κακοκαιρίας που πλήττει τα εξαθλιωμένα κοινωνικά στρώματα, με μπαλώματα από τους δήμους προσπαθούμε να κάνουμε ότι ενδιαφερόμαστε.
Ο λαός μπορεί να σωθεί από τα αδιέξοδα, τις κρίσεις, τη φτώχεια, τους πολέμους που φέρνει ο καπιταλισμός. Δεν είναι μοιραία η καταστροφή και η ανεργία για το λαό. Λύση υπάρχει. Ο μόνος δρόμος για ανάπτυξη προς όφελός του, για αξιοποίηση όλων των παραγωγικών δυνατοτήτων και πηγών της χώρας είναι η κοινωνικοποίηση όλων των μονοπωλίων, η αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και διαγραφή του χρέους. Να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Οχι στη δανειακή σύμβαση, στο μνημόνιο και τη νέα θύελλα αντεργατικών μέτρων που έρχεται. Οσο πιο γρήγορα ο λαός εμπιστευτεί τη δύναμή του τόσο λιγότερα θα είναι τα δεινά, τόσο πιο γρήγορα θα έρθει η νίκη του».
