Ο «Καλλικράτης» «βλάπτει την υγεία»!

Με την μεταφορά τομέων και υπηρεσιών υγείας – πρόνοιας στις περιφέρειες και στους δήμους, που προβλέπεται στο πλαίσιο του «Καλλικράτη», το δημόσιο αγαθό της υγείας θα γίνει ακόμα πιο «ακριβό» για το λαό, καθώς θα έχουμε μεγαλύτερη εμπορευματοποίηση, ενώ θα κατακερματιστούν οι υπηρεσίες υγείας – πρόνοιας και θα οξυνθεί η ανισόμετρη ανάπτυξη μέσα και ανάμεσα στις περιοχές της χώρας.

«Η κυβέρνηση  κάνει λόγο για «αποκέντρωση» που θα ωφελήσει το λαό, επειδή, όπως ισχυρίζεται, «η Τοπική Διοίκηση είναι πιο κοντά στον πολίτη». Η αλήθεια, όμως είναι ότι αυτή η «αποκέντρωση» δεν εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες. Θα λειτουργήσει ως μέσο για παραπέρα δραστική μείωση στην κρατική και εργοδοτική δαπάνη για την υγεία, με μεταφορά της οικονομικής επιβάρυνσης στους ίδιους τους εργαζόμενους, μέσω των ιδιωτικών πληρωμών, των ασφαλιστικών εισφορών, της τοπικής φορολογίας.

Καθώς, η λειτουργία των Κέντρων Υγείας και των Νοσοκομείων θα εξαρτάται από την επιχειρηματική – διαχειριστική ικανότητα των δημοτικών και περιφερειαρχικών αρχών, θα έχουμε ως αποτέλεσμα να κατηγοριοποιούνται οι υπηρεσίες που θα παρέχονται σε «καλές», «μέτριες» και «υποτυπώδεις» – θα είναι, δηλαδή, σαν τα ξενοδοχεία των 2, των 3, των 4, ή των 5 αστέρων – ενώ νοσοκομεία που θα κρίνονται «μη αποδοτικά», θα αναγκάζονται είτε να συγχωνευτούν με άλλα, ή και να κλείσουν. Αυτές ήταν οι επιπτώσεις σε άλλες χώρες της Ευρώπης όπου έχει, προ πολλού, υλοποιηθεί αυτού του είδους η «αποκέντρωση»»

«Για την Λαϊκή Συσπείρωση, η κάλυψη των αναγκών του λαού απαιτεί την ενιαία λειτουργία των τριών επιπέδων υγείας, (πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια). Την ανάπτυξη, δηλαδή, των υποδομών και των υπηρεσιών ως ένα ενιαίο λειτουργικό σύστημα, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέχεια της φροντίδας υγείας, (πρόληψη – διάγνωση – θεραπεία – αποκατάσταση), που γίνεται και στα τρία επίπεδα. Ιδιαίτερα τα ζητήματα δημόσιας υγείας (π.χ., μόλυνση του νερού, ατμοσφαιρική ρύπανση κ.ά.), δεν μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν από κάθε δήμο χωριστά, ή και από ομάδα δήμων, καθώς χρειάζονται συλλογικά μέτρα που θα εφαρμόζονται ενιαία για όλους.

Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο αν ο χαρακτήρας του συστήματος Υγείας – Πρόνοιας είναι ενιαίος, αποκλειστικά δημόσιος και η ανάπτυξή του έχει σαν κριτήριο την δωρεάν ικανοποίηση όλων των σύγχρονων λαϊκών αναγκών».

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.