Απάντηση στα κάλπικα διλήμματα

Ευρώ ή δραχμή; Σταθερότητα ή αστάθεια και χάος; Αυτοδύναμη κυβέρνηση ή κυβερνήσεις συνεργασίας; Είναι μερικά μόνο απ’ τα εκβιαστικά κίβδηλα διλήμματα με τα οποία νυχθημερόν βομβαρδίζονται οι εργατικές λαϊκές συνειδήσεις απ’ το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας, εγχώριο και ευρωενωσιακό, τα Μέσα Ενημέρωσης που αυτή διαθέτει και τους κονδυλοφόρους τους, ενόψει της εκλογικής αναμέτρησης την οποία εν χορώ αναγορεύουν σε «κρισιμότερη της μεταπολίτευσης». Αυτά τα διλήμματα ο λαός πρέπει να τα απορρίψει ευθύς εξαρχής. Απηχούν φόβους, ανησυχίες και προσδοκίες του ταξικού του αντιπάλου. Δεν πρέπει να γίνουν δικοί του. Να εκλάβει ως πρόκληση στην οποία οφείλει να απαντήσει την προσπάθειά τους να «κατευθύνουν» την ψήφο του, να του επιβάλλουν «γραμμή» που δεν ανταποκρίνεται στα δικά του συμφέροντα, απεναντίας τα υπονομεύει.

Αξιώνουν απ’ τον εργάτη, τον άνεργο, τον αγρότη, τον αυτοαπασχολούμενο, που ζουν το «χάος» που προκάλεσε στη ζωή τους η πολιτική που εφάρμοσαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ., να τους ξαναψηφίσουν στο όνομα της «σταθερότητας»! Να δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στις άλλες δυνάμεις του «ευρωμονόδρομου» όταν η ίδια τους η εμπειρία αποδεικνύει πόσο καταστροφικός είναι αυτός για τα συμφέροντά τους. Να σκύψουν το κεφάλι, να διαγράψουν μονοκοντυλιά τη συσσωρευμένη πείρα τους και να εξουσιοδοτήσουν τους εκπροσώπους των αστών για το νέο γύρο σφαγής των δικαιωμάτων τους. Να μην τους περάσει! Μόνη έγνοια της φτωχολογιάς πρέπει να είναι η αποδυνάμωση των αντιπάλων της, να τερματίσουν τελευταίοι αν είναι δυνατόν.

Η αστική τάξη αναζητά τρόπο για να διατάξει όπως τη συμφέρει το πολιτικό προσωπικό της. Η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα μπορούν στην κάλπη να τους στερήσουν απ’ τη δύναμη που την επαύριο των εκλογών θα τη στρέψουν εναντίον τους. Η αγωνιώδης προσπάθειά τους να χειραγωγήσουν το λαό και να υφαρπάξουν την ψήφο του με κίβδηλα διλήμματα και ασύστολη κινδυνολογία, εμπεριέχει την ομολογία από μεριάς τους ότι δεν έχουν τη δύναμη όπως πριν να τον κοροϊδεύουν. Οτι φοβούνται τις διεργασίες στις εργατικές λαϊκές συνειδήσεις που γονιμοποιούνται απ’ την πολιτική πρόταση του ΚΚΕ και δίνουν τον «καρπό» της ριζοσπαστικοποίησης και της χειραφέτησής τους απ’ τα ιδεολογήματα και την αστική πολιτική.

Τους φόβους και τις αγωνίες τους ο λαός πρέπει να τις επιβεβαιώσει, υπερνικώντας τους δικούς του, δίνοντάς τους διέξοδο προς όφελος των συμφερόντων του. Το δικό του δίλημμα είναι ένα: Ισχυρός ο ίδιος ή ισχυρός ο αντίπαλός του. Και σ’ αυτό το δίλημμα η απάντησή του πρέπει να είναι ισχυρός λαός, με ισχυρό ΚΚΕ. Αδύναμα τα αστικά πολιτικά κόμματα και οι παραφυάδες τους, αλλά και εκείνες οι δυνάμεις που με αυταπάτες τον καθησυχάζουν, καταστέλλουν αγωνιστικές διαθέσεις και τον ωθούν από άλλο δρόμο στην ενσωμάτωση. Για το λαό είναι ευκαιρία αυτή η εκλογική μάχη. Ευκαιρία να δώσει την ψήφο του στο μοναδικό κόμμα που είναι ικανό, έμπειρο, διατεθειμένο μαζί του να ορθώσει ανάχωμα στις θύελλες που έρχονται, συνδυάζοντας την πάλη για τα καθημερινά προβλήματα με την προοπτική να νικήσει ο λαός, να κατακτήσει αυτός την εξουσία.

This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.